الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُومَاتٌ فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوقَ وَلَا جِدَالَ فِي الْحَجِّ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللَّهُ وَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَى وَاتَّقُونِ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ ( 197 ) حجّ در ماههاى معينى است . پس هر كس در اين [ ماه ] ها ، حجّ را [ بر خود ] واجب گرداند ، [ بداند كه ] در اثناى حجّ ، همبسترى وگناه وجدال [ روا ] نيست ، وهر كار نيكى انجام مىدهيد ، خدا آن را مىداند ، وبراي خود توشه برگيريد كه در حقيقت ، بهترين توشه ، پرهيزگارى است ، واى خردمندان ! از من پروا كنيد . ( 197 )